شادان برزین دانشمند و حکیم زیبانگر پارسی گفتاری خردمندانه و نغز دارد که اکنده از شور و خرد است. این کتاب شامل گفتارهای شادان در راهی است که چهل همراه با او می رفتند و هرکدام سوالی می‌پرسیدند و حکمتی می‌آموختند. شادان زبان قصه را پیشه خود ساخته و قصه‌هایی از زندگی برای آنان می‌گوید شادان در خلال گفتارهایش به همراهان مـی‌نمایانـد اگـر سـنگ «هست» وگیاه «جان» دارد، انسان علاوه برآن که هست وجـان دارد می‌اندیشد، می‌جوید، می‌گزیند و زندگی را بهبود مـی‌بخشـد وبـر آن ژرفا می‌دهد. از نگاه او زندگی پویش مداوم است؛ درنگ هرگز ممکن نیست چراکه ایستادن، افسردن است . شادان برزین با هرگامی که به پیش برمی‌دارد، درهر سـخنی کـه می‌گوید، باهرنکته‌ای که بازمی‌گشاید، همواره به یاد رهپویان،آنان که با اویند، میآورد آن چه می‌شنوید وآن چـه احسـاس مـی‌کنیـد باشما بیگانه نیست ،از شماست، در شماست، باخود شما. همان اسـت که در ژرفای روح شما و درتاریکی‌های جسم تان پنهان مانده است و من پرتوی به آنها می‌افکنم وشعله‌ای بدانها؛ تـا خـود را دریابیـد، هستی را ببینید و رازهای آن را بشناسید و نیک را از بد جدا سازید.علاقه‌مندان به سخنان حکمت‌آمیز بزرگان ایرانی مخاطبان این کتاب‌اند.