دیپلماسی در مفهوم اولیه، به تلاش‌های انجام شده بصورت شفاهی و یا نوشتاری توسط نماینده و یا نمایندگان دولت یک کشور خارجی، سفیر و یا سایر اعضای نمایندگی برای تاثیرگذاری بر روابط دوجانبه با کشور پذیرنده و یا تاثیرگذاری بر مجموعه‌ای از رخدادهای بین‌المللی در چهارچوب نظام بین‌الملل تلقی می‌شود. دیپلماسی، ابزار اصلی سیاست خارجی کشورها و همچنین حاکمیت جهانی است. که در این چهارچوب و بدان وسیله، دیپلمات‌های تمامی کشورها نیل به اهداف و راهبرد دولت‌های خود را در تعامل با جهان دنبال می‌کنند. پیمان‌های مشترک دو یا چندجانبه، توافقات دوجانبه منطقه‌ای و بین‌المللی، شوراهای مشترک و اتحادیه‌های مختلف چندجانبه منطقه‌ای و بین‌المللی و ... همواره ثمره و نتیجه مذاکرات و گفتگوهایی است که دیپلمات‌ها در یک دوره زمانی معین انجام داده و آنها نهایی و اجرایی می‌نمایند. تردیدی نیست که حوزه فعالیت دیپلماسی و وظایف دیپلمات‌ها در قرن ۲۱ دچار تحولی شگرف شده و از تک‌بعدی بودن و یا به عبارتی تنها نماینده دولت‌ها بودن در هنگام جنگ و صلح خارج و شامل طیف وسیع و گسترده‌ای از امور در روابط دوجانبه و یا روابط بین‌الملل گردیده است.