کتاب حاضر، به‌مثابه نقشه راهی برای احیای گفتمان بیداری اسلامی است که در آن مولف نگارش خود را با بحث در مورد بیداری آغاز می‌نماید و آن را گرایش به‌سوی فهم اسلام و عمل به آن معرفی می‌نماید. وی وقوع بیداری اسلامی را ناشی از عواملی همچون منازعه میان جریان اصیل اسلامی با جریان‌های غیردینی نوظهور همچون مارکسیسم، سوسیالیسم، سکولاریسم، لیبرالیسم و ... می‌داند. او در ادامه به بیان سیر تاریخی مختصری از پدیده بیداری اسلامی از دهه هفتاد شامل گذار از مرحله دین‌داری فردی، توجه به آثار مکتوب گذشتگان و غیره می‌پردازد. در فصل بعدی وی به‌ضرورت تعامل فعالان عرصه بیداری اسلامی و اقلیت‌ها و مهاجران مسلمان ساکن کشورهای غربی با دیگران و همگرایی با افکار و اندیشه‌های مخالف و ناهم‌سو اشاره می‌کند. در آخر نیز نوزایی امت اسلامی را در حوزة سیاسی و اقتصادی برشمرده و تأکید بر قدرت نرم به‌جای قدرت نظامی را از ضروریات این رویکرد معرفی می‌کند.