قالب رباعی از آن دسته از قالب‌های شعر کلاسیک است که بعد از سال‌ها رکود و فراموشی نسبی، در سه دهۀ اخیر با طرزی نوآیین احیا شده و به یکی از قالب‌های اصلی شعر امروز بدل شده است. کوتاهی و نیز آهنگ خاص رباعی، این قالب را برای تأملات کوتاه و در عین حال تأثیرگذار فکری و عاطفی، مناسب ساخته است. یکی از شاعران امروز که به رباعی توجهی خاص دارد، میلاد عرفان‌پور است. از آثار این شاعر، چهار کتاب «پاییز بهاری است که عاشق شده است»، «پادشهر»، «جشن فراموشی‌ها» و «از شرم برادرم» از سوی انتشارات سپیده‌باوران منتشر شده است. کتاب «پادشهر» را شاعر به کسانی تقدیم کرده است که «در شلوغی‌های شهر، ایمان روستایی‌شان را گم نمی‌کنند» و این نام و این تقدیمی، این انتظار را در مخاطب پدید می‌آورد که شعرها حاوی بازگشت به خویش باشد، بازگشت به ریشه‌های معنویت گمشدۀ انسان‌های امروز. و این گم شدگی الزاما با شهر و روستا هم ارتباط ندارد بلکه این‌ها فقط یک نماد است.