کتاب «مارکسیسم و علوم اجتماعی در ایران» نوشته «علیرضا مرادی» توسط نشر «اگر» منتشر شده است. کتاب «مارکسیسم و علوم اجتماعی در ایران» نسبت مسئله برانگیز چشم انداز مارکسیستی را با علوم اجتماعی در ایران بررسی می کند که این خود میتواند حائز اهمیتی بسیار باشد. زیرا که این نسبت همواره موضوعی مناقشه برانگیز بوده است که هیچ گاه به شکل مدون مورد تحقیق قرار نگرفته است. کتاب با تمرکز بر شماری از کوشش های فکری مارکسیستی، دو گونه از علوم اجتماعی را در ایران صورت بندی می کند: چشم انداز مارکسیستی علوم اجتماعی» در برابر «رویکرد حاکم بر علوم اجتماعی». این بررسی نشان می دهد که تاکنون سرگذشت علم اجتماعی ایران عموما از زاویه ی رویکرد پوزیتویستی روایت شده است. برای ارایه ی تصویری کلان از چشم انداز دیگر، زمینه های نظری اختلاف های مارکسیسم و جامعه شناسی، وجوه متمایز دو گونه ی علوم اجتماعی در ایران، ابعاد نظری مارکسیسم در ایران و تأثیرات حزب توده ی ایران بر تحولات علوم اجتماعی وارسی شده و اندیشه های اواتیس میکائیلیان (سلطان زاده) به عنوان یکی از آغازگران علوم اجتماعی مارکسیستی، پیش از تأسیس دانشگاه در ایران، مورد بحث قرار می گیرد.