جمشیدی در این رمان سعی کرده است تا با ساختارشکنی زیبایی داستانش را روایت کند و همین امر نثری شاعرانه به کتاب بخشیده است. نویسنده در خصوص این کتاب می گوید: «بافت رمان اگرچه دیرهضم و پرداخت آن اگرچه مشکل است ولی هر کدام از اینان مدعی تمایزطلبی آشکاری است از آنچه که ادبیات مدرن، این سالها نام گرفته اند!» روایت کتاب حول دو دانشجو است که پس از بیست سال بر سر پروژه های فرهنگی خود با یکدیگر برخورد می کنند و همین عامل یادآوری خاطراتی از گذشته می شود...