کتاب حاضر کوششی است در فهم ساحت حقیق زبان آدمی، که همانا زبان شعر است. کتاب حاضر به رسم آثار تحقیقی رایج تألیف نشده است. از نقل بی وجه آراء و نظرات دیگران و ارجاعات غیرضروری به منابع متعدد خودداری شده است. سبک انشایی کتاب دلالت بر این دارد که اساسا به دنبال تحلیل و نقد و بررسی آراء دیگران نبوده و صرفا سعی در بیان تفکری واحد را داشته است. علاوه بر آن، روش کتاب روشی پدیدارشناسانه است. این روش، روشی است که ما را از بند برخی پیش فرض ها رها می کند تا در نسبتی آزاد با حقیقت هر پدیداری مواجه شویم. این کتاب شامل دو بخش است. بخش نخست بحثی است در باب چیستی شعر و معنای آن و بخش دوم پی گیری این معنا و چیستی در اشعار برخی شاعران بزرگ پارسی گو.