«اکوموزه» را می‌توان پروژه‌ای منجر به حمایت از پایداری و توسعه پروژه‌های مربوط به میراث قدیمی دانست که نقشی مهم در بسیاری از کشورهای جهان بازی کرده است و به عنوان رویکردی فلسفی و فرایندی عملی، کمک می‌کند تا تعریفی درست از هویت محلی و تمایزات ملی از نظر رسوم مختلف ارائه شود. نگارنده در کتاب حاضر، پدیده اکوموزه را در ایران بررسی کرده و درباره رابطه آن با هویت ملی، کاوش نموده و با استفاده از مثال‌های متعدد، چگونگی استفاده جوامع محلی از رویکرد اکوموزه برای شناسایی «حس محلی» را توضیح می‌دهد. کتاب، مشتمل بر چهار فصل با عنوان‌های به سمت موزه‌های جدید؛ اکوموزه؛ تجارت جهانی؛ و اکوموزه‌های آینده و ایران است.