نویسنده معتقد است آن‌هایی که کتاب‌های فلسفی می‌خوانند دو دسته‌اند: آدم‌های بیکار بیکار متفکر و آدم‌های بیکار بیکار. دسته‌ی اول به مسائل فکری فلسفه علاقه دارند و دسته‌ی دوم آن‌هایی هستند که فلسفه‌ی سیاسی می‌خوانند.