کتاب «مارکس و خودکشی» نوشته « کارل مارکس» توسط نشر گام نو منتشر شده است. در سال 1846، دو سال قبل از انتشار مانیفست کمونیست و بیست و یک سال قبل از انتشار کتاب سرمایه، کارل مارکس مقاله‌ای با عنوان «پوشت در مورد خودکشی» منتشر کرد. بر اساس نوشته‌های ژاک پوشه، اقتصاددان و آماردان برجسته فرانسوی که خاطراتش شامل بحث‌هایی درباره خودکشی‌ها در پاریس می‌شد، مقاله مارکس ترجمه ساده‌ای از پوشه نیست، بلکه مقاله‌ای است که مواضع قوی خود را در مورد موضوعات مطرح شده در این کتاب منعکس می‌کند. کارل مارکس (۱۸۱۸-۱۸۸۳) فیلسوف، اقتصاددان سیاسی، مورخ، نظریه‌پرداز سیاسی، جامعه‌شناس، کمونیست و انقلابی آلمانی بود که ایده‌های او نقش مهمی در توسعه کمونیسم مدرن داشت. مارکس رویکرد خود را در سطر اول فصل یک مانیفست کمونیست که در سال 1848 منتشر شد، خلاصه کرد: «تاریخ همه جوامعی که تاکنون وجود داشته، تاریخ مبارزات طبقاتی است». مارکس استدلال می‌کرد که سرمایه‌داری، مانند نظام‌های اجتماعی-اقتصادی قبلی، ناگزیر تنش‌های داخلی ایجاد می‌کند که منجر به نابودی آن می‌شود. همانطور که سرمایه داری جایگزین فئودالیسم شد، او معتقد بود که سوسیالیسم نیز به نوبه خود جایگزین سرمایه داری می شود و به جامعه ای بی دولت و بی طبقه به نام کمونیسم خالص منجر می شود. این پس از یک دوره انتقالی به نام "دیکتاتوری پرولتاریا" پدیدار شد: دوره ای که گاهی اوقات به عنوان "دولت کارگری" یا "دموکراسی کارگری" از آن یاد می شود. در بخش اول مانیفست کمونیست، مارکس فئودالیسم، سرمایه داری و نقشی را که تضادهای اجتماعی داخلی در روند تاریخی ایفا می کند، توصیف می کند: پس می بینیم: وسایل تولید و مبادله، که بورژوازی خود را بر اساس آن بنا نهاد، در فئودالی ایجاد شد. در مرحله معینی از توسعه این وسایل تولید و مبادله، شرایطی که در آن جامعه فئودالی تولید و مبادله می‌کرد... روابط فئودالی مالکیت دیگر با نیروهای تولیدی توسعه‌یافته سازگار نبود. آنها به بند زیادی تبدیل شدند. آنها باید از هم جدا می شدند. آنها متلاشی شدند. رقابت آزاد، همراه با قانون اساسی اجتماعی و سیاسی که در آن تطبیق داده شده بود، و سیطره اقتصادی و سیاسی طبقه بورژوا به جای آنها پا گذاشت. جنبش مشابهی در برابر چشمان ما در جریان است...