«نخستین جنبه ای که درام را از دیگر نوع های ادبی تمایز می بخشد رابطه آن با اجرای در صحنه است و این کتاب نیز از همین بحث آغاز می شود . آنگاه نشان داده می شود زبان دراماتیک پیوندی ظریف با اجرای در صحنه دارد و این زبان است که جهان دراماتیک نمایشنامه را می آفریند. پس از آن عوامل گوناگون دیگر سازنده موقعیت دراماتیک از قبیل تنش، نیاز به جلب و حفظ توجه، طعن، عمل نمایشی و غیره مطرح شده و درباره تاکید منتقدان امروزین بر همین عوامل سخن به میان می آید. همچنان که از اثری درباره درام انتظار می رود به کارهای شکسپیر زیاد استناد شده است.»