این مجموعه، در واقع ساقی نامه مشفق کاشانی است. او در سرود ه های خود  به بیان مفاهیم و معانی خاص عرفانی و مضامینی در یاد مرگ و بیان بی ثباتی حیات دنیوی و پند  و اندرز و حکمت و غیره می پردازد . در این ساقی نامه از پیامبر اسلام(ص)، حضرت علی(ع)، اویس قرنی، بایزید بسطامی، جنید بغداد ی، حسین بن منصور، فردوسی، ابوسعید  ابوالخیر، ابن سینا، سنایی، عین القضات، مولوی، سهروردی، شیخ اکبر محیی الدین، سعدی، حافظ، شبستری، ملاصدرا و... یاد می کند  و در پایان هر شعر، فردی را که درباره اش شعر سروده ، معرفی می نماید.