این مجموعه، شامل قریب به 30 غزل از غزل های سروده شده توسط شاعر در طی سال های 88 تا 93 است. درون مایه اکثر شعرها اجتماعی، سیاسی و آیینی ست و غالب شعرها رویکرد اعتراضی دارند. گفتنی ست این شاعر جوان، برگزیده جشنواره های متعدد ادبی از جمله جشنواره سراسری شعر انقلاب، کنگره ملی شعر عاشورا، کنگره ملی پیامبر اعظم و جایزه ادبی تهران می باشد. شعر گفتن برای شهید مصطفی احمدی روشن، شهید دانایی فر و پنج سرباز ربوده شده در مرز شرقی کشور و ... نیز نشان از سطح دغدغه این شاعر دارد. همین که او به مسائل روز واکنش نشان می دهد مشخص است که او نسبت به مسائل اطرافش بی تفاوت نیست. زبان شعری طالبی یک زبان فخیم و فاخر است که این را با مروری بر اشعارش می توان فهمید. «نا حماسه» مجموعه شعری متفاوت از نظر زبانی است به خصوص وقتی با این نکته که این مجموعه اول شاعر است روبرو می شویم به جایگاه این زبان پی می بریم. نکته دیگری که در خوانش «ناحماسه» دستگیر خواننده می شود عمق دانش شاعر است. نحوه پرداختن به مضامین و موضوعات در این مجموعه شعر نشان می دهد که شاعر اهل مطالعه است. پانوشت هایی که در پایان اشعارش این نکته را بر خواننده عیان می کند. هرچند هر مجموعه شعر، در نوع خود یک مجموعه شعر متفاوت است اما «نا حماسه» نیز در نوع خود تفاوت هایی دارد که همین آن را دلپذیر می کند. نوع زبان و بیان طالبی مهمترین وجه برجسته غزل های او است و خواننده شعر این نکته را در خواهد یافت.