کمدی ایرانی مشتمل است بر هفت دفتر که به تناوب سه دفتر در میان مجموعه "طنزآوران جهان نمایش" از این پس، خواهد آمد. و اینک نخستین دفتر: حکایت طبییب اجباری به قلم میرزا محمد حسن خان اعتماد السلطنه بر گرفته از طبیب اجباری مولی یر ژان_باپتیست پوکلن (مولی یر) شاعر، نمایش نامه نویس، بازیگر، کارگردان و مدیر گروه تئاتر؛ فرانسوی. بی شک مولی یر یکی از نام آورترین طنزآوران در جهان نمایش است زیرا نفوذ و تاثیر وی بر کمدی نویسان پس از او تا این زمان بی قیاس و انکارناپذیر است. مولی یر در میان سی و یک کمدی خود بسیاری از گونه های این نوع عالی تئاتر را آزموده و برخی را خود ابداع کننده اش بوده، ترجمه، اجرا و اقتباس از آثار مولی یر در بسیاری از کشورهای شرقی، از جمله ایران، سبب ساز پدیدآمدن «تئاتر» به شیوه فرنگستان گردیده است. حکایت طبیب اجباری یکی از نخستین ترجمه اقتباس های نمایشی در ایران است. محمد حسن مقدم (اعتماد السلطنه) نویسنده و سیاستمدار نامدار عصر ناصری در ایران. وی از نخستین شاگردان دارالفنون بود. پس از فراغت از تحصیل، در سال 1242 خورشیدی به عنوان وابسته نظامی در سفارت ایران، راهی پاریس شد. در آنجا به تحصیل ادبیات و زبان فرانسه و تاریخ و جغرافیا پرداخت. پس از بازگشت به ایران مناصب مختلف اداری و سیاسی را طی نمود تا از نزدیکان ناصرالدین شاه شد و لقب "اعتماد السلطنه" را دریافت کرد. در سفرهای سه گانه ناصرالدین شاه به اروپا از همراهان نزدیک وی بود. اعتماد السلطنه، به غیر از روزنامه شرح خاطرات خود و درباره ناصری، کتاب های بسیاری را نوشته از جمله: الماثر و الآثار، تاریخ اشکانیان، جغرافی طالقان و بسیاری دیگر از نواحی ایران، خرنامه(منطق الحمار)، خلسه(خوابنامه) و.... و ترجمه و اقتباس طبیب اجباری مولی یر با عنوان حکایت طبیب اجباری.