آمرزش زمینی داستان بلندی است درباره ی آدم هایی که به هم برخورده اند تا از مرگ، زندگی بسازند: نویسنده نه روزهای زندانش که روزهای آزادی را می شمارد، مرد زن را به کشتن وامی دارد، زن کودکش را فدای خود می کند، مرد به مادر و دختری دل می بندد؛ آدم هایی که شاید دل بسته اند به آمرزش در آسمان، در زمین... «آمرزش زمینی» رمانی ست با فرم روایتی جذاب و متنوع که الحانی گونه گون را به قصه هایی متفاوت ترکیب می کند. قصه ی نویسنده ای ست که به زندان افتاده و در جست وجوی درک جهان اطراف است و دوست دارد قصه ی آدم ها را بفهمد. نویسنده ای که دلیل موجهی برای گیرافتادن خودش در میان نیست و این بیش از هرچیزی یادآور اتفاقی ست که برای خود یادعلی افتاد و فشاری که بر ذهن او به جای گذاشت. با این همه «آمرزش زمینی» در بند خاطره نمی ماند و خیلی زود خلاقیت داستان نویسی نویسنده اش را به رخ می کشد و پا به جهانی دیگر می گذارد و خواننده را غافل گیر می کند با کشمکش های ایجادشده و جذابیت پیگیری روایت اش. «آمرزش زمینی» ادامه ی منطقی مسیر نوشتن یعقوب یادعلی است و داستانی امیدوارکننده است از نویسنده ای قصه گو که زنده گی روزمره برای اش ملاتی ست برای ساختن روایت.