این کتاب مجموعه ای است از چهار دفتر شعر: «دیار شب»، «آیینه ها تهیست»، «قصیدهی بلند باد»، «با من طلوع کن» و «شعرهای تازه». بر این مجموعه شعرهایی افزوده ام که در کتابی مستقل نیامده است. تعدادی از این شعرها پراکنده وار در ماهنامه های ادبی چاپ شده است. «دیار شب» دفتری است از شعرهای سالهای 33 و 34 که بیشتر در فرم چارپاره اند. در شکل های بارزتر، نزدیک به شکل شعر نیمایی، تجربه هایی کرده بودم که تنها شعر «ای دیر سفر» را که شکلی پرداختهتر داشت برآوردم. اما یادآوری این نکته لازم است که بهرهوری از تجربههای نیما برای دستیابی به زبان و بیانی مستقل، زمان می برد. شاعر اگر با زبان شعر کهن نورزد و مرحله به مرحله شکل شعرش را دگرگون نکند، نه از تجربه های نیما بهره ای می برد و نه به استقلالی در سبک بیان دست می یابد. شاید به همین ملاحظه بود که در تدوین شعرهای دیار شب، شکلهای نوجویانه تر را نیاوردم.فکر می کردم این شکل ها هنوز جا نیفتاده است. زبان روان و یکدست نیست. با این همه در این شعرهای جوان و تجربه گر که شکل های باز و تصویرهایی زنده داشت، تازگی و زندگی بود.