فرانسیس فوکویاما «پایان تاریخ» را با برتری دموکراسی لیبرال و سرمایه داری جهانی پیش بینی کرد. بنابراین موضوع آخرین کتاب او شگفت‌انگیز است: ساختن دولت‌های ملی جدید. فوکویاما استدلال می‌کند که پایان تاریخ هرگز یک رویه خودکار نبود، و سیاست خوب اداره شده همیشه پیش‌شرط ضروری آن بوده است. او معتقد است: "دولت های ضعیف یا شکست خورده منشأ بسیاری از جدی ترین مشکلات جهان هستند." او آنچه را که ما می دانیم - و اغلب نمی دانیم - در مورد چگونگی انتقال موسسات عمومی فعال به کشورهای در حال توسعه به روش هایی که منافع دائمی برای شهروندان کشورهای مربوطه به جا بگذارد را دنبال می کند. اینها درس های مهمی هستند، به خصوص که ایالات متحده با مسئولیت های خود در افغانستان، عراق و فراتر از آن دست و پنجه نرم می کند. فوکویاما دولت سازی را با شرح اهمیت گسترده "دولت" آغاز می کند. او این تصور را رد می کند که می تواند علم مدیریت دولتی وجود داشته باشد، و علل ضعف دولت معاصر را مورد بحث قرار می دهد. او کتاب را با بحث در مورد پیامدهای دولت‌های ضعیف برای نظم بین‌المللی، و زمینه‌هایی که جامعه بین‌المللی ممکن است به طور مشروع برای حمایت از آنها مداخله کند، به پایان می‌رساند.