کتاب واقع گرایی به مثابه نظریه فیلم، این پژوهش فعالیت نظری و انتقادی فیلمساز ایرانی مرتضی آوینی را به جامعه علمی ایتالیا شناسانده است، و دریافت و فهم وی از سینمای مستند را با نظریه های کلاسیک سینما( کراکائو، بازن و میتری) و نظریه های معاصر آن( دادلی اندرو، دیوید بوردول و کریستین تامپسن) با فعال کردن شبکه ای از اتصالات و روابط و همچنین با ساختن روش این گفت گو روبرو کرده است.