سام شپرد در این داستان ها بر خلاف داستان های دیگر در ادبیات معاصر ما، غرب گسترده و ناهموار آمریکا را با همان شدت خشکی که او را به "نمایشنامه نویس بزرگ نسل خود" تبدیل کرده است، می کاود (نیویورک تایمز). پسری تماشا می‌کند که یک «مرد درمانگر» یک اسب نر وحشی را اهلی می‌کند، مسابقه‌ای که آینه مبارزه او با پدرش است. زنی که خاکستر مادرش را در سراسر کشور می راند، با یک شاهین مجروح برخورد عجیبی دارد. دو بیوه سالخورده، در استتسون و کراوات بولو، با هم یک زیارت روزانه به دنی محلی می‌کنند، اما با توجه پیشخدمت مورد علاقه‌شان از هم جدا می‌شود. این داستان‌های قدرتمند که بدون چشم‌انداز به شکاف‌هایی می پردازد که پدران و پسران، زن و شوهر، دوستان و غریبه‌ها را از هم جدا می‌کند، امضای بی‌گمان یک استاد آمریکایی را در خود دارد.