محمدحسین انصاری‌نژاد از شاعران خوب جنوبی است، در کسوت علمای دینی و البته با شعری که می‌شود آن را به جریان نوین شعر حوزوی منتسب ساخت. در این جریان شعری، سیرت مذهبی و معنوی با صورت امروزین و تکنیک‌های نو شعر فارسی پیونده خورده است. در این کتاب حدود چهل غزل، پانزده رباعی و دوبیتی، یک ترکیب‌بند و یک شعر نیمایی گرد آمده است. کتاب با مقدمه‌ای از محمدکاظم کاظمی همراه شده است. در بخشی از این مقدمه می‌خوانیم: « در آثار شاعر ما، هم رگه‌هایی از عاشقانه‌سرایی می‌توان یافت، هم عنایت به مضامین مذهبی، هم به مفاخر فرهنگی و تاریخی و هم به مسائل اجتماع و سیاست امروز. در همه این مضامین و حال و هواها، شعر او همچنان نو و پرطراوت است و مبتنی بر تجربه‌های رایج در غزل امروز در این نسل… انصاری‌نژاد شاعری است متعهد. منظور من نوعی هدفمندی در کار است و نیز دوری‌گزینی از تفنن‌ها و سرگرمی‌هایی که بعضی شاعران عصر ما بدانها دچار می‌شوند و شعر را از باب نمایش زور بازوی شاعرانه می‌سرایند، نه از سر درک و درد.»