مانیوء شو در تاریخ ادبیات ژاپن به معنی مجموعه برگ های بی شمار است. به علاوه این عبارت، به معنای مجموعه اعصار بی شمار نیز هست. مانیوء شو اواخر دوره تاریخی نارا (از سال ۷۵۹ _ ۷۷۸) تالیف شده است. این دوره، زمان تحول و پیشرفت اجتماعی و سیاسی چین و ژاپن بود. در مجموعه مذکور، تعدادی از شعرهای داستانی، افسانه ها و نمونه هایی از شعر طنز درج شده است. اما ترانه های عاشقانه، اهمیت زیادی در این مجموعه دارند که در میان شان سروده های زنان شاعر، مورد توجه هستند. طبیعت و فضای بیرونی زندگی انسان، سهم مهم و تصویر برجسته ای در مانیوء شو دارد.