تصویری که پس از خواندن خانه ی زویا در ذهن خواننده شکل می گیرد تصویری جهنمی از انحطاط و زوال در جامعه ی شوروی است. در این نمایش نامه نیز مانند پاره ای دیگر از آثار بولگاکف تم مهاجرت حضوری جدی دارد و توانایی و مهارت نویسنده در تجسم دراماتیک فضای آن دوره کاملا مشهود است. بولگاکف در خانه ی زویا نیز مانند کاری که در رمان مرشد و مارگاریتا کرده، سعی در اثبات این مساله دارد که واقعیت های زندگی در نظام سوسیالیستی را از طریق فانتزی بهتر می توان نشان داد. حکومت شوروی در دهه آغازین موجودیت خود برای سامان دادن به اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی مبادرت به تدوین و ارائه برنامه ای اقتصادی با عنوان سیاست اقتصادی جدید کرد. در این میان زنی به نام زویا که برای مهاجرت از کشور نیاز به پول دارد با سوء استفاده از سیاست اقتصادی جدید و پرداخت رشوه به مأموران دولت محل سکونت استیجاری خود را به کارگاه دوزندگی و مد تبدیل می کند و تحت پوشش کارگاه دوزندگی از طرق نامشروع به کسب درآمد می پردازد تا هزینه مهاجرت خود و همراهانش را فراهم کند. اما سرانجام به خاطر قتلی که در کارگاه اتفاق می افتد گرفتار می شود.