رساله کوتاه عرفانی در شرح سیر و سلوک الی الله به زبان فارسی است که در آن، بیان طریقت و روش اهل سلوک و عرفان مبتنی بر روش عقلانی است. وی مباحث عرفانی را به زبان فلسفی بیان کرده است. کاربرد اصطلاحات و تعبیرات فلسفی در جای جای این اثر قابل مشاهده است. خواجه با نگاشتن اوصاف الاشراف و مقامات العارفین (شرح نمط نهم اشارت) مقام خود را به عنوان یک عارف تثبیت کرده است.