گراندد تئوری یک روش شناسی سیستماتیک است که عمدتا در تحقیقات کیفی انجام شده توسط دانشمندان علوم اجتماعی به کار گرفته شده است. این روش شامل ساخت فرضیه ها و نظریه ها از طریق جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها است. نظریه زمینه ای شامل کاربرد استدلال استقرایی است. روش شناسی با مدل فرضی-قیاسی مورد استفاده در تحقیقات علمی سنتی در تضاد است. مطالعه مبتنی بر نظریه زمینه ای احتمالا با یک سوال یا حتی فقط با جمع آوری داده های کیفی آغاز می شود. همانطور که محققان داده های جمع آوری شده را بررسی می کنند، ایده ها یا مفاهیم برای محققان آشکار می شود. گفته می‌شود که این ایده‌ها/مفاهیم از داده‌ها «نشان می‌آیند». محققان آن ایده ها/مفاهیم را با کدهایی برچسب گذاری می کنند که به طور خلاصه ایده ها/مفاهیم را خلاصه می کند. با جمع‌آوری و بررسی مجدد داده‌های بیشتر، کدها را می‌توان در مفاهیم سطح بالاتر و سپس به دسته‌ها دسته‌بندی کرد. این دسته بندی ها مبنای یک فرضیه یا یک نظریه جدید می شوند. بنابراین، نظریه زمینه‌ای کاملا با مدل علمی سنتی تحقیق متفاوت است، که در آن محقق چارچوب نظری موجود را انتخاب می‌کند، یک یا چند فرضیه برگرفته از آن چارچوب را توسعه می‌دهد و تنها پس از آن داده‌ها را برای ارزیابی اعتبار فرضیه‌ها جمع‌آوری می‌کند.