این کتاب در برگیرنده‌ی گزیده‌ای از آثار نقاشی و طراحی حمیدرضا اندرز از 1377 تا 1399، به همراه مقالاتی از رویین پاکباز، مهدی حسینی، هلیا دارابی و احمدرضا نوری، به دو زبان فارسی و انگلیسی است. حمیدرضا اندرز متولد سال 1349، در رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای تهران دیپلم گرفت (1369) و دوره‌ی لیسانس همین رشته را در دانشگاه آزاد گذراند (1375). برای اولین بار در سال 1375 اثری از او در نمایشگاه گروهی گالری برگ به نمایش درآمد و از آن پس آثارش در چندین نمایشگاه گروهی دیگر در ایران، امارات، لبنان و امریکا به تماشا درآمده است. اندرز اولین نمایشگاه انفرادی خود را در سال 1389 در گالری نار برپا کرد و در سال 1400 نیز نقاشی‌ها و طراحی‌هایش همزمان با انتشار کتابی از او در گالری شیرین به نمایش درآمد. رویین پاکباز، تاریخ‌نگار هنر می‌نویسد: «حمیدرضا اندرز در زمره‌ی هنرمندانی است که به تعبیری با چشم نیمه‌باز به جهان می‌نگرند اما تجربه‌ی بصری‌اش را با زبانی خاص بیان می‌کند. در دنیای تصویری او نور و سایه به سطوح دوبعدی تیره/روشن بدل شده‌اند، ابرهای آسمان به لکه‌های سفید تقلیل یافته‌اند، میوه‌ها و درختان حجم و وزن‌شان را از دست داده‌اند و در فضایی خالی و ساکن معلقند، پدیداری همزمان چیزهای دور و نزدیک هرگونه توهم عمق را زایل کرده است. اندرز در گرایش از محونمایی چیزهای واقعی به انتزاع شکل و رنگ در ترکیب‌بندی‌های سنجیده، بر اعتبار زیبایی‌شناسانه‌ی نقاشی‌اش افزوده است».