اثر پیش رو، پژوهشی است در حوزه فرهنگ در عصر پهلوی (1304-1357 شمسی) که به بررسی و تبیین جایگاه فرهنگ به عنوان عنصری مهم از پیکره جامعه، در رویه‌های رسمی می‌پردازد. ابتدای کتاب به طور جزیی قوانین و مقررات فرهنگی دولت‌های عصر پهلوی را مورد مداقّه قرار می‌دهد و بعد با نگاهی کوتاه و گذرا به اقدامات فرهنگی رسمی دولت‌ها از مشروطه تا آغاز سلطنت رضا‌شاه ادامه پیدا می‌کند؛ فرهنگی که شامل دانش، دین، هنر، قانون، اخلاق، آداب و رسوم و هرگونه توانایی و عادتی که آدمی به عنوان عضوی از جامعه به دست می‌آورد. «دولت و فرهنگ در ایران» در سیزده فصل با رویکرد پژوهشی توصیفی به دنبال ارائه تصویری از واقعیت است که برای مخاطب قابل تأمل است. این پژوهش با مطرح کردن سوال‌های اصلی مثل فرآیند برنامه‌ریزی فرهنگی و روند تاریخی آن، برون‌داد نهایی نظام برنامه‌ریزی و طراحی‌ آنها، سطح اقدامات و ترتیب آنها، هدف‌ها و گروه‌های تصمیم ‌گیری، اعتبارات و منابع مالی و مبانی و ارزش‌های حاکم بر برنامه‌ها و بالأخره سازوکارهای نظارت و ارزیابی به دنبال کنکاش و پاسخی تحقیق محور است و از این نظر به عنوان منبعی مناسب برای اهل علم توصیه می‌شود.