هنری میلر یکی از جنجالی‌ترین نویسندگان قرن بیستم آمریکا است؛ نویسنده‌ای که مرز میان اتوبیوگرافی و رمان را درنوردید. به منتقد سرسخت آمریکانیسم بدل شد. برای چندین دهه آثارش در آمریکا ممنوع بودند و راهی فرانسه شده بود تا از شر آمریکا در امان بماند؛ نویسنده‌ای که به پدر معنوی نسل بیت بدل شد و با آثارش الهام‌بخش جوانانی شد که در دهه‌ی ۱۹۶۰ آغازگر تحولی عظیم در فرهنگ آمریکایی شدند. "کابوس تهویه‌دار" اگرچه بیشتر به عنوان اثری غیرداستانی طبقه‌بندی می‌شود، به واقع رمانی است که مرز میان رمان و سفرنامه و نان‌فیکشن را درنوردد و الهام‌بخش رمان‌های جاده‌ای نویسندگان نسل بعدتر همچون جک کروآک می‌شود. در نامه‌ای به یکی از دوستان نقاش‌اش، میلر این کتاب را «تفنگی پرشده برای شلیک به سر آمریکا» توصیف می‌کند. میلر که در نیویورک سیتی به دنیا آمده بود، به سال ۱۹۳۰ و در ۳۸ سالگی به پاریس مهاجرت کرد اما بعد از یک دهه به آمریکا بازگشت تا سفری یک‌ساله را در آمریکا در پیش بگیرد و "کابوس تهویه‌دار" را بنویسد. میلر خیلی دلش می‌خواست این سفر را به همراه آنائیس نین به انجام برساند اما بعد از امتناع نین، با ایب رتنر راه این سفر جاده‌ای را در پیش گرفت.