نظام آموزش عالی تربیت‌کنندۀ نیروهای انسانی است که در رشد، تعالی و ادارۀ کشورها نقشی حیاتی ایفا می‌کنند. ازاین‌رو، سیاست‌گذاری‌های غلط در این نهاد آسیب‌هایی جدّی به آنها وارد می‌سازد. از جملۀ این سیاست‌ها که در سال‌های اخیر بر آموزش عالی ایران غالب شده است، نگاه کمّیت‌محور و تجاری‌سازی دانش است. کتاب استعاره‌های علم در گفتمان‌های سیاسی معاصر، نوشتۀ خانم دکتر فهیمه فرازمند، دریافتی است ناب و نوین که بر آن است تا در چارچوب نظریۀ استعارۀ لیکاف و جانسون و به کمک روش سه‌مرحله‌ای تحلیل انتقادی استعاره با چنین رویکرد مسئله‌محوری به بررسی استعاره‌های مفهومی علم در گفتمان سه رئیس‌جمهور ایران در طی سال‌های ۱۳۹۹-۱۳۷۶ به این موضوع پرداخته، به این پرسش پاسخ دهد که هر یک از آنها، چه نگاهی به «علم» داشته و چگونه آن را با کمک استعاره‌ها، مفهوم‌سازی کرده‌اند. ازاین‌رو، کتاب حاضر می‌تواند دریچه‌ای تازه برای خوانندگان علاقه‌مند به مسائل آموزش عالی و استعاره‌های مفهومی بگشاید. خواندن کتاب حاضر، هم برای علاقه‌مندان به رشتۀ زبان‌شناسی و علوم شناختی و هم برای علاقه‌مندان به مباحث تعلیم‌وتربیت، جامعه‌شناسی علم، آموزش عالی، فرهنگ دانشگاهی و غیره سودمند است.
