چه خوب می‌شد اگر وقت ما درون گنجه‌ای قرار داشت و کلیدش در دست نگهبانی قابل‌اعتماد بود؛ نگهبانی که می‌توانست در مکان و زمان مناسب اجازه‌ی مصرف آن را بدهد. در این کتاب نگهبانی وجود دارد که سارا را قانع می‌کند که وقت ما مشترک یا رایگان نیست بلکه باید آن را به‌اندازه مصرف کنیم، مگر در یک مورد. می‌دانید آن چیست؟