نظریۀ کفاره از آموزه‌های اساسی مسیحیت و زیربنای ایمان مسیحی است. کفاره‌شدن مسیح، همان مرگ فدیه‌وار او بر صلیب است. مسیحیان بر پایۀ آموزۀ گناه نخستین گناهکار زاده می‌شوند و هیچ گریزی برای رهایی از آن ندارند. بر اساس تعالیم مسیحی، خداوند بر اساس رحمت و فیض بیکران خویش، فرزند خود، یعنی مسیح را بر روی زمین فرو فرستاد تا در میان مردم زندگی کند، تجسد یابد، قالب انسانی بگیرد و به صلیب رود تا کفاره‌ای برای گناه آدم و رابطه‌ای برای آشتی انسان و خدا باشد. نگارنده در نوشتار پیش‌رو، نخست، این آموزه را از منظر کتاب مقدس و اندیشمندان مسیحی در اعصار مختلف مسیحی تبیین نموده و سپس با بهره‌گیری از دیدگاه‌های آنان، استنادات و براهین عقلی، استناد به کتاب مقدس و نیز تمسک به کلام‌الله مجید (قرآن)، آن را بررسی و نقد کرده است. (برگرفته از متن ناشر)