شجاعی در این مجموعه داستان بر آن است تا نقاط اتکا و ایمان درونی را در ذهن خواننده بر انگیزد و او را به دریافت پیام های درونی ترغیب کند. وی در برخی از داستان های این کتاب مانند «شاید شبیه حجم یک بودن» و «این همانی پیام و رسانه»، تلاش داشته تا دقت نظر خاصی در انتخاب مضمون به خرج دهد و خواننده را در بسیاری از موارد با نوعی از همذات پنداری همراه می کند.