زمان و ابدیت آنجا که نه آسمان بود نه زمین صدا در داد آغازین کلام خدا و رها کرد خود را از گوهر خویشتن و خدایی خود را ندا در داد و گستره ابدیت همه لرزید و طنین کلام اش که سنجه شایسته گی بود در استواری کوه ها فرو شد چه کسی آن جا زاده شد؟ پدر تو داناترین آنکو در آسمان هستی یافت شفیق ترین بود».