«رایحۀ زمان» نوشتۀ بیونگ چول هان، کتابی فلسفی است که به مفهوم «زمان» و تأثیر آن بر جامعه‌ی مدرن می‌پردازد. هان، نویسندۀ آلمانی و نظریه‌پرداز فرهنگی کره‌ای الاصل، بحران «زمان» را در دوران معاصر ما بررسی می‌کند و بیان می‌دارد که این بحران ناشی از اولویت یافتن مطلق «زندگی عملی» (vita active) می‌باشد و در‌نهایت، منجر به کاهش و تقلیل ارزش زیست انسانی به زندگی یک حیوان کارگر می‌گردد. به عقیدۀ هان، صرف غوطه‌ور‌ شدن در زندگی عملی روزمره، ظرفیت انسان را برای درنگ و تفکر از بین می‌برد و تجربۀ زمان مطلق را غیرممکن می‌کند. هان با یک بررسی تاریخی ریشه‌های این بحران را به آغاز مدرنیته و تکامل آن در جامعۀ عمل‌گرای امروزی بازمی‌گرداند. هان پس از طرح مسئلۀ خود و بیان کم و کیف بحران زمان، از احیای زندگی نظرورزانه و یادگیری مجدد هنر درنگ کردن به عنوان گام‌های ضروری برای غلبه‌بر این بحران بحث می‌کند. او پیشنهاد می‌کند که این ارزش‌گذاری مطلق زندگی بر‌اساس صرف عمل باید کنار گذاشته شود تا معنای زمان و ارزش‌های انسانی بازیافته شود. در‌واقع می‌توان اذعان داشت که «رایحۀ زمان» فقط یک متن فلسفی نیست، بلکه همچنین فراخوانی است به‌سوی اینکه ارزش سکون و تفکر نظرورزانه را در جهانی که به‌طور فزاینده‌ای تحت‌سلطۀ تقاضا برای بهره‌وری بیشتر و کار کردن مداوم است، شناخته شود. این کتاب هان، به‌ویژه در زمینۀ بحث‌های معاصر دربارۀ ماهیت کار، نقش فناوری در زندگی ما و جست‌وجوی معنا در دنیای پرسرعت ارتباطات، منبعی ارزشمند است. به‌طور کلی «رایحۀ زمان»، تحلیلی عمیق و قابل تأمل از زندگی انسان معاصر است که خوانندگانش را به بازنگری در رابطۀ خود با زمان و اخلاق مدرن کار دعوت می‌کند. این کتاب همچنین جایگاه قابل توجهی در فلسفه و مطالعات فرهنگی معاصر به خود اختصاص داده است و دیدگاه‌هایی را ارائه می‌دهد که با تجربیات افرادی که در پیچیدگی‌های قرن بیست‌و‌یکم پیمایش می‌کنند، طنین‌انداز می‌شود. در‌واقع تلاش‌های نظری هان در این کتاب راجع‌به زمان، کار، و هنر درنگ کردن، راهنمای عملی مناسبی برای تعادل بین عمل و نظر در زندگی ما ساختاربندی می‌کند.