اساسا پوشش در منظر ادیان ابراهیمی‌آموزه‌ای پسندیده، هم برای زنان و هم برای مردان است. در جای جای کتاب‌های مقدس سه دین ابراهیمی‌یهود – مسیحیت و اسلام به نوعی به پوشش و حجاب که مقدمه‌ای برای عفاف است اشاره گردیده است. با کاوش در دیگر متون مقدس یهودی – مسیحی و اسلامی‌ نیز می‌توان به اهمیت این موضوع پی برد. داستان‌هایی که در کتاب مقدس درباره زنان و مردان مومنه نقل شده است شاهد اشاره‌هایی به صفات برجسته‌ی آنان و از جمله پوشش آنان هستیم. بزرگان سه دین ابراهیمی‌نیز بر طبق آموزه‌های این متون مقدس تفسیرهایی از پوشش را ارائه داده‌اند. گرچه اوضاع اقلیمی‌و فرهنگی مناطق جغرافیایی مختلف در نوع پوشش موثر بوده است اما باید اذعان نمود که پوشش و حجاب زنان در جوامع دینی نماد و سمبلی از عفت برخاسته از تاثیر دین بوده است. در این نوشتار سعی بر آن است تا با پرداختن به پوشش ظاهری سر و بدن زنان در کتاب‌های مقدس این ادیان به این پرسش اصلی پاسخ داده شود که آیا کتاب مقدس نیز مانند قرآن کریم توجه ویژه‌ای به پوشش زنان داشته است؟ و اگر چنین است محدوده‌ی حجاب در دین یهود و مسیحیت تا چه اندازه است‌؟