امروزه یکی از رهیافت‌های مدرن نقد ادبی در شعر درک، شناخت و تحلیل مضامین، توصیفات و تصویرهای شعری است. از طرفی، از نمودهای مجذوب‌کننده‌ی شعر در سرتاسر دنیا و در تمام دوران‌ها ساخت و ارائه‌ی تصویرهای زیبا و متفاوت از طبیعت و بی‌کرانگی آن است. در نوشتار حاضر به تبیین و بررسی روند استفاده‌ی سهراب سپهری و احمد شاملو از بازتاب مضامین و تصاویر طبیعت در شعرشان پرداخته شده است. درضمن، با ارائه‌ی جدول‌های بسامدگیری، نشان داده شده که میزان استفاده‌ی این دو شاعر از انواع عناصر و تصاویر طبیعت چگونه بوده است. با بررسی و تحلیل انواع تصویرگرایی از طبیعت در شعر شاملو و سپهری، وجوه اشتراک و افتراق این دو شاعر و نوع استفاده‌ی آن‌ها از تصاویر طبیعت کاویده شده و این مسئله نیز ارزیابی شده است که تصاویر شعر شاملو و سپهری از حیث برون‌گرایی و درون‌گرایی و از منظر کارکرد در چه سطح از پیچیدگی شبکه‌ی تصویری قرار دارند.
