اپیکتتوس فیلسوف رواقی یونان باستان است که برده زاده شد و سپس آزاد گردید و به‌عنوان معلم فلسفه مشغول شد. گفته‌اند که ارباب اپکتتوس بر او بسیار سخت می‌گرفته است و دائم او را شکنجه می‌داده است. وی پس از آزادیش از بند بردگی، زندگی بسیار ساده‌ای را از سر گذراند و مدت مدیدی را در تنهایی زندگی کرد تا در‌نهایت فرزندی را به سرپرستی گرفت که اگر تحت سرپرستی وی در نمی‌آمد از دنیا می‌رفت. به واقع، اپیکتتوس نمونۀ بارزی از فیلسوفی بود که هرچه می‌گفت را خود نیز عملی می‌کرد و علی‌رغم سختی‌ها و چالش‌هایی که با آن روبه‌رو بود، بر‌اساس اصول خود زندگی می‌کرد؛ عالمی حکیم و دلسوز که برای هر کسی که به‌دنبال زندگی خوب و معنادار بود، راهنمایی‌های عملی و در عین‌حال، عمیق در دست داشت. این فیلسوف بر بسیاری از فلاسفۀ پس از خودش، من‌جمله مارکوس اورلیوس، سنکا، میشل دو مونتنی، کانت، هگل و نیچه تأثیر گذاشت. کتاب «گفتارهای اپیکتتوس» دربردارندۀ مجموعه‌ای از سخنرانی‌های اپیکتتوس است که توسط شاگردش، آریان، در قرن دوم میلادی نوشته‌شده است. اپیکتتوس در این کتاب از موضوعات مختلف و متنوعی، از اخلاق گرفته تا روانشناسی رواقی مانند اهمیت شادی، آزادی، کسب فضیلت، خویشتن‌داری و تزکیه، سخن گفته است. وی علاوه‌بر شرح نظریات خود، از راهکارها، توصیه‌ها و راهنمایی‌های عملی برای داشتن یک زندگی خوب، شاد و معنادار بر‌اساس اصول رواقی سخن گفته است. این کتاب همچنین شاهدی بر زندگی و شخصیت خود اپیکتتوس است که چگونه با عمل به آرمان‌های رواقی، انعطاف‌پذیری و صداقت را در زندگی خود به دست آورده بود. نکتۀ مورد توجه در ترجمۀ کتاب این است که به نسخه‌شناسی‌های معتبری ارجاع داده و نسخ مختلف کتاب را بررسی کرده است. همچنین علاوه‌بر نگاه پژوهشی و تاریخی به اپیکتتوس، هر شخصی می‌تواند با خواندن گفتارهایش، به درکی عمیق تر از زندگی خود برسد و در تعیین هدف و معنای زندگی کامیاب‌تر گردد.