ساعت ۶:۱۹ روز ۱۹ اوت ۱۹۹۱، رادیو به مردم شوروی اعلام کرد چون گورباچف «از نظر سلامت در وضعی نیست که بتواند عهده دار وظایفش باشد»، بنابراین «کمیته دولتی وضعیت اضطراری» که به همین خاطر به ریاست یانایف، معاون رییس جمهور اتحاد جماهیر شوروی تشکیل شده، یک وضعیت اضطراری شش ماهه اعلام می‌کند. هر گونه تظاهرات و اعتصاب ممنوع اعلام می‌شود، سانسور دوباره برقرار می‌شود، احزاب سیاسی و «ساختارهای دولتی که برخلاف قوانین دولت مرکزی باشند» – یا به عبارت دیگر دولت‌ها و مجالس جمهوری‌هایی که خواستار استقلال باشند – من بعد وجود نخواهند داشت». ولی مردم بی اعتنا به این فرامین به خیابان‌ها آمدند و در نهایت کودتا به شکست انجامید. نتیجه کودتا، شکست و تسریع روند فروپاشی شوروی بود. افراد رذلی که سال‌ها جان و مال انسان‌ها را به گرو گرفته بودند و از هیچ جنایتی فروگذار نکرده بودند، نمی‌توانستند آزادی ملت را برتابند و مدام دستور و فرمان صادر می‌کردند. در نهایت و پس از شکست کودتای ۱۹ اوت، والنتین استیپانکوف دادستان کل روسیه مأمور تشکیل پرونده قضائی برای عاملان این کودتا می‌شود و شروع به جمع آوری اسناد و مدارک این رخداد می‌کند. آن چه در این کتاب می‌خوانیم بر مبنای اسنادی است که وی به همراه سایر اعضای دادستانی کل روسیه و شوروی به ویژه معاون خود یوگنی لیسوف گردآورده و حاوی اطلاعاتی کتمان ناپذیر از این کودتای نافرجام و واقعیت‌های شوروی است. «توطئه کرملین» درباره این‌مسائل و موضوعات است.