درتعلیمات خویش، مبانی‌ای را مطرح می‌کند که برای تبیین آن باید از زبان فلسفه و گفتاری نظام‌مند و دارای منطق استفاده کرد، یعنی گفتاری که اجزاء آن با یکدیگر در تناسب باشد و یک کل را بسازد. این فلسفه از بستر واقع‌گرایانه برای تبیین آنچه انسان مشاهده می‌کند، شروع می‌شود، اما نتیجه را در فضای ایده‌آل ترسیم می‌نماید.
با توجه به همین ماهیت فلسفی اندیشه بودا است که آنچه به تبعیت از فلسفه ارسطویی، «متافیزیک» خوانده می‌شود در فلسفه بودا و بودایی نیز قابل مشاهده است؛ موضوعاتی چون، نه خود، علیّت، و نیبّانه از مبـاحثی هستند که جنبه‌های متـافیزیکی این تـفکر را به نمایش می‌گذارند.
