ساچیکو موراتا، استاد دانشگاه ایالتی نیویورک، در کتاب دائوی اسلام نسبت‌های جنسیتی مطرح در سنت اسلامی را در مرتبه مابعدالطبیعی بررسی می‌کند و بر آن است تا اصول مابعدالطبیعی حاکم بر آن را با تعمق در سنت حکمی و عرفانی اسلامی دریابد؛ همان اصول عقلانی مشترک در اندیشه اسلامی و چینی که زنان و مردان روی زمین رمزی از آن‌ اند. بدین منظور، موراتا برای زدودن پیش‌فرض‌ ها در باب زنان در اسلام، و انتقال مفاهیم به مرتبه مابعد الطبیعی، از تعلیم دائویی یین و یانگ بهره گرفته است. دائوی اسلام یعنی نظر به سنت اسلامی از منظری دائویی. در مرتبه متافیزیکی، خواه در سنت اسلامی و خواه در سنت دائویی، همه چیز در مقایسه با ساحت مطلق الهی، نسبی است. پس سخن از نسبت‌ها به میان می‌آید، و هر دوگانه‌ای در عالم، از جمله آسمان و زمین، مردانگی و زنانگی، یانگ و یین، در این زمینه نسبی مطرح می‌گردد. تبیین این تناسبات در سلسله‌ مراتب عالم، لازمه فهم نسبت میان زنانگی و مردانگی از منظر حکمی عرفانی است. این تناسبات در سه ساحت عالم اله، آفاق و انفس در این کتاب مطرح شده است.