حالا قطار آمده است بیرون از توی تابلو. مثل مسیح روی صلیب دست‌هایت را از هم باز میکنی و میگذاری قطار از روی تو رد شود. آخرین چرخ قطار هم که میگذرد چشم هایت را باز میکنی و دست میکشی به تنت. هنوز گناه آلوده و پابرجا، سرجایش هست. تمام نمیشود هیچ وقت انگار. من هم دست میکشم به تنم. تن من سرجایش نیست، دست هایم اما توی نبود تن هم بوی گناه گرفته.
(برگرفته از متن ناشر)
