خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:«یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟ زمین و آسمان هر دوبرای تو بود. اما تو آسمان را ندیدی. راستی عزیزم، بال ها یت را کجا جا گذاشتی؟» انسان دست بر شانه ها یش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد. آن وقت رو به خدا کرد و گریست.