اسطوره یکی از برجسته ترین مفاهیمی است که وجود آن در انواع ادبی سبب بازآفرینی و باروری ادبیات می شود. رمان به عنوان یکی از کارآمدتین انواع ادبی معاصر، با اسطوره پیوند دارد و از سرچشمه های رمان به شمار می آید. فضای برخی از رمانهای ایرانی معاصر چون بوف کور صادق هدایت، خانه ادریسی ها از غزاله علیزاده، سو و شون سیمین دانشور، اهل غرق منیر و روانی پور و … توان بالقوه ای در نمایاندن اساطیر دارند و همین موضوع، عامل غنا و شباهت آنها به رمانهای رئالیسم جادویی آمریکای جنوبی گردیده است که باور به وجود فضای فراواقعی، جادویی و اسطوره ای در کشورهای این منطقه پس از استعمارگری و نفی تمدنهایشان، در آثار گابرین مارکز، میگل آنخل آستوریاس، کارلوس فوئنتس، ماریو بارگاس یوسا و ایزابل آلنده جلوه گر شده است. نویسندگان رمان های ایرانی نیز به دلیل توجه به باورهای جادویی و اسطوره ای، از نقش اسطوره برای بارور ساختن آثارشان بهره برده اند. کتاب حاضر به واکاوی و تحلیل اسطوره ای برجسته ترین رمان های ایرانی و آمریکای جنوبی، به شیوه ای تحلیلی- تطبیقی و بینامتنی با توجه به مکتب تطبیقی آمریکایی پرداخته است تا شباهت ها و تفاوتهای کنش های اسطوره ای موجود میان رمانهای این دو اقلیم آشکار شود.