در دفتر شعر غم نامه ای برای یاسمن ها به قلم قاده السلمان می خوانیم: محبوبم از سفر بازگشت در من نگریست و گفت: تو مرده ای و شب را گذراند در حالی که در مزرعه های من می تاخت و گنجشکان مهاجر را صدا می زد و شاخه های مرا با شبنم مهربانی و جنون آب می داد