"ارتش فرعون" به قلم "توبیاس وولف" کتابی است که قالب آن به طور ویژه دوست داشتنی است. هر فصل در واقع یک داستان کوتاه مختص به خود است. هیچ پیشرفت خطی واقعی وجود ندارد، اما هنوز یک پیشرفت وجود دارد. "ارتش فرعون" در ویتنام شروع می شود، درست بعد از اینکه "توبیاس وولف" و دوستش برای تماشای مراسم ویژه شکرگزاری بونزانا یک تلویزیون رنگی را دزدیدند! سپس داستان به ایالات متحده برمی گردد و ما نویسنده را دنبال می کنیم که سعی می کند بفهمد با زندگی اش چه می کند. و بعد دوباره بازگشت به جنگ. حتی قبل از ملاقات با آن ها به ما گفته می شود که برخی از دوستان او می میرند و با این حال ما شاهد روابط میان آن ها بدون توجه به این واقعیت هستیم. "توبیاس وولف" بدون اینکه بخواهد تلاش زیادی برای خنده دار بودن کند، به خودی خود خنده دار است. این ویژگی منحصر به فردی در میان نویسندگان امروز است. طنز او از دهان شخصی واقعی سرچشمه می گیرد، نه صرفا ظرفی برای گفته های خنده دار. شما جوری "ارتش فرعون" را خواهید خواند که گویی خاطرات شخصی است که از قبل با او آشنایی داشته اید. خاطره ای تمام وقت، که کسی در مورد آن صحبت نمی کند، اما همیشه آنجاست، مانند رویاهایی که به طرز وحشیانه ای از آن ها گرفته شد و رویاهایی که آن ها خودشان از آن دست کشیدند. مسائل نژادی سراسر داستان را فرا گرفته است. "توبیاس وولف" یک بار توسط گروهی از ویتنامی ها مورد حمله قرار گرفت؛ او متوجه می شود که از نظر آن ها همه ی سفیدپوستان یکسان به نظر می رسند. وقتی می خواهد آن را برای گروهبان سیاه پوستش توضیح دهد، گروهبان بلافاصله او را درک می کند. قیاس تجربه ی او در ایالات متحده غیرقابل انکار است.