حرف‌های دلتنگیم را میان بقچه‌ی نبودن‌هایت پنهان می‌کنم ‌چشمانم را که می‌بندم تمام واژه‌های دنیا را ‌برای گفتن دوستت‌دارم ‌کم می‌آورم ‌لبخند می‌زنم و تمام آغوشت را ‌تا طلوع نگاهت ‌نفس می‌کشم...