این فیلمنامه حاوی یادداشتی از ایلکر موتلو، نویسنده و فیلمساز ترک است که در بخشی از یادداشت او آمده است: زبان سینما زبان تصویر است و در این میان، چاپ و خواندن فیلمنامه غیر از بلاغتی که در متن آن برای خواننده عام می‌تواند مفید فایده باشد تلاشی برای پرورش ادراکات فرا زبانی در مخاطب است. چنانچه درک و رابطه افراد جامعه با دیگران و محیط اطراف خود در حدود ارتباطات عادی و روزمرّه و با دم دستی‌ترین ابزارهای ارتباطی محدود شود چگونه می‌توان انتظار داشت چنین جامعه‌ای قدم از قدم بردارد؟ دیدن فیلم، قرار گرفتن در معرض و متن یک اثر هنری است که به هزار زبان، تاثیرات و القائات را بر ما می‌بارد و نقش و اثر خود را در وجود ما می‌انبارد. اما خواندن فیلمنامه تلاشی برای درک تصویری از متنی صامت است و این تلاش، قدمی فراتر از خود را در معرض مستقیم و بی‌واسطه متن هنری قرار دادن به نظر می‌رسد.
