اسطوره سیاوش، با در نظر گرفتن جز به جزء ساخت ­مایه های آن، یکی از اصلی ­ ترین و محوری‌ترین بخش­ها در زنجیره اسطور­های ایرانی است. این اسطوره یکی از پشتوانه­ های ساختاری شاهنامه به شمار می‌آید؛ به­ طوری که بیشتر داستان­های پیش از این، در بن­مایه با آن یگانه­ اند و نقش زمینه ­ساز آن را دارند. سیاوش دارنده والاترین شخصّیت انسانی در اساطیر ایرانی؛ بویژه در شاهنامه است. زایش، زندگی و مرگ او، مایه اسطوره­ای کهن را در خود دارد و شخصیّت او آیینی و رازناک است. این پایان نامه در پی آن است تا با تحلیل بن­مایه ­های اسطوره­ای شخصیّت سیاوش در شاهنامه، بصورت کامل ویژگی­های بارز شخصیّتی او را موشکافی کند و پیشینه تاریخی و گسترش اسطوره سیاوش در فرهنگ ایران مورد بررسی قرار دهد.