کتاب «آستارا به روایت عکس و شعر» که در قطع خشتی بزرگ (23 در 23) چاپ شده، و دربردارنده‌ی 48 شعر از شاعران آستارایی(فارسی، ترکی و تالشی) و همین‌طور 83 قطعه عکس از عکاسان در معرفی جلوه‌های طبیعی، تاریخی، جغرافیایی، بافت شهری و روستایی و... آستاراست. جلد کتاب از نوع سخت با سلفون مات و ضرب عنوان کتاب به صورت طلاکوب و نقره‌کوب می‌باشد. صفحات داخل کتاب از کاغذ گلاسه و عمده‌ی عکس‌هایی که در آن به کار رفته، رنگی است. کتاب با مقدمه‌ای جامع درباره‌ی تاریخچه‌ی آستارا(سکونت، وجه تسمیه، سابقه‌ی فرهنگی، تجاری و سیاسی، جمعیت و...) ‌با اتکا به منابع معتبر آغاز می‌شود و سپس صفحات مزین به شعر و عکس در آن گرد آمده است. . بخشی از متن پشت جلد کتاب: آن‌هایی هم که تا به حال به آستارا نیامده‌اند، با قدم زدن در صفحات کتاب، شاید دل‌شان بخواهد روزی در ساحل آستارا روی شن‌ها و گوش‌ماهی‌های ترد(زنقله) راه بروند و طلوع خورشید را بر دریای خزر تماشا کنند. در بلندی‌های هیران(حیران)، محو عشوه‌گری‌های مه و درّه و گردنه باشند. می‌توانند بدون ویزا، پرنده‌ی نگاه‌شان را آن‌سوی سیم‌های خاردار، پرواز دهند. غرق رقصیدن درختان توسکا در تالاب استیل، با لک‌لک و کاکوله و قره‌باتّاق و میرزل‌ها ماهی‌گیری کنند. در هوای اردی‌بهشتی آستارا، در جنگل‌ها، پر از شکوفه و سبزی شوند. به بلندای بارزاو(مرتفع‌ترین آبشار ایران) خیره شوند تا کلاه از سرشان بیفتد. در شرشر باران شهریور، شانه‌به‌شانه‌ی سقف‌های سفالی، خیس شوند. با نیما در مدرسه‌ی حکیم‌نظامی بر سینه‌ی چوب‌های نرّاد کلاس، قدم بزنند، و تاریخ فرهنگی و اجتماعی شهر را مرور کنند. مست بوی شالی، چولمک پلو و لونگی بخورند. در عرق‌ریزان ظهر تابستان آستارا دل به دریا بزنند و در خنکای شب‌ با سمفونی قورباغه‌ها در برکه‌ای دوردست به خواب بروند...