یکی از نشانه های الهی در مسجد الحرام، صخره ای به نام مقام ابراهیم (ع) است که از یادگارهای حضرت ابراهیم به شمار می رود و از همان زمان، موحدان و حتی مشرکان مکه به آن توجه ویژه ای داشته اند. پیشینه نقش مقام ابراهیم در طواف و نماز به زمان مرحوم کلینی برمی گردد و بیشتر فقها، پس از ایشان در کتاب الحج به این مسأله و تأثیر آن بر نماز و طواف خانه خدا پرداخته اند. نوشتار حاضر پژوهشی فقهی در باب کلیات، جایگاه، محدوده و احکام فقهی ناظر به مقام ابراهیم است که نویسنده ضمن بررسی اقوال و نظرات مختلف فقها آنها تبیین و دسته بندی نموده است.
