در یک یکشنبه بارانی در ژانویه، خانم پالفری که اخیرا بیوه شده است، به هتل کلرمونت می رسد و روزهای باقی مانده خود را در آنجا سپری می کند. ساکنان آنجا به طرز باشکوهی عجیب و غریب و بی‌نهایت کنجکاو هستند و با از شایعاتی بی اساس اصولا زندگی می‌کنند. درواقع این شیوه و روش آنها برای مقابله با بی حوصلگی در زندگی است. یک روز خانم پالفری با یک نویسنده جوان فقیر، لودو، یک دوستی غیرمنتظره برقرار می کند که او را الهام بخش رمان خود می داند. «الیزابت تیلور» به‌خوبی این کاراکتر را در این موقعیت چالش برانگیز بررسی می‌کند. کتاب «خانم پالفری در کلرمانت » در مورد حوادث عجیب‌وغریب در دوران پیری است. این کتاب پرتره‌ای دقیق و بامزه از زندگی نجیبانه یک انگلیسی پس از جنگ است که با تغییراتی که در دهه 60 شکل می‌گیرد. . . بخش اعظم لذت خواننده از خواندن این کتاب ناشی از طرح سرراست روایت این داستان است که هر خواننده ای می تواند با آن همذات‌پنداری کند.